In de blog ‘vertrouw haar niet!’ schreven we al over subtiele manieren waarmee de cult het voorzichtig groeiende vertrouwen van de overlever in degenen die hem/haar helpt, ondermijnt, bv. door het sturen van (al dan niet gemanipuleerde) geluidsopnames.

Soms probeert cult andere laaghartige manieren om de relatie tussen overlever en helper(s) ernstig te verstoren, namelijk door de overlever aan te zetten de hulpverlener kwaad te doen. Dit heb ik nog maar een paar keer meegemaakt, en lijkt vooral te worden ingezet als de hulpvrager grote stappen zet om vrij te worden. In dit artikel vertel ik er meer over. Naast de hulpverlener, kan ook de partner overigens doelwit worden van een kwaadaardige cultopdracht, zodat in dit artikel voor ‘hulpverlener’ ook ‘partner’ kan worden gelezen. 

Eén van de manieren waarop cult een overlever aanzet tot een misdrijf tegen de hulpverlener, is door een persoonsdeel opdracht te geven  iets giftigs in diens koffie of thee  doen. Als de opzet lukt en een persoonsdeel van de overlever pleegt het misdrijf inderdaad, dan vangt de cult twee vliegen in één klap: de hulpverlener heeft een klap te verwerken en haakt misschien van schrik af (of overleeft het in het slechtste geval niet). De overlever heeft een extra ‘geheim’ erbij (als zijn of haar betrokkenheid niet wordt ontdekt) of wordt mogelijk opgepakt door politie en veroordeeld (als aangifte gedaan wordt). In beide gevallen wordt het uitstappen uit cult vertraagd of zelfs gestaakt. Want wie zal deze overlever geloven als hij/zij een  onsamenhangend verhaal vertelt  – in de oren van iemand die niets van DIS en cult weet – over marteling en een opdracht van gemaskerde mensen om dit te moeten doen?

De vraag is: wiens misdrijf is dit dan eigenlijk? Ja, de handen van een overlever hebben het gif in de koffie gedaan of een ander misdrijf gepleegd. Of beter gezegd, een afgesplitst persoonsdeel van een overlever, dat door middel van o.a. marteling is getraind om misdadigers te gehoorzamen, heeft door zijn/haar handen dit misdrijf begaan. Maar de kwaadaardige motivatie en het brein achter het misdrijf liggen heel ergens anders. Zoals in de Psalmen[1] staat:

‘Ze[2] denken bij zichzelf ‘Wie doet me wat?

Het gaat ons toch al jarenlang goed, van vader op zoon?  

Bij het minste of geringste vloeken zij,

Altijd bedriegen en misleiden zij en bedenken zij onrecht.

Zij bevinden zich vaak op geheime verblijfplaatsen,

Op afgelegen plekken vermoorden zij onschuldige mensen

en zij loeren op weerloze mensen.

Zij wachten hen stiekem op als een leeuw die zijn prooi bespringt.
Zij leggen hinderlagen om arme mensen te vangen

En trekken het net om hen aan.

De ongelukkige wordt overweldigd door hun kracht

En bezwijkt onder hun mishandelingen.

‘God ziet het toch niet’, denken zij bij zichzelf.’

Wiens misdrijf is dan het gif in de koffie of de brandstichting op commando? Hoeveel rechters en officieren van Justitie zijn zich van deze realiteit bewust?

Terug naar de sluwe, laaghartige werkwijzen van cult. Een ander wapen dat door cult kan worden ingezet, is om een overlever aan te zetten een juridische procedure tegen haar of zijn hulpverlener te starten, met bijvoorbeeld een klacht over de behandeling. Dit kost veel tijd en is ontmoedigend voor de hulpverlener die zich vaak al bovengemiddeld inzet, en kan ertoe leiden dat de hulpverlener geen enkele betrokkenheid meer wil bij overlevers van satanisch ritueel misbruik.  

Wanneer cult een overlever tegen een hulpverlener opzet, is de werkwijze ongeveer als volgt.
Cult wacht op een moment dat de relatie tussen de overlever en de behandelaar even minder goed loopt, bijv. op een moment dat de persoonsdelen die gehecht zijn aan de behandelaar, teleurgesteld of boos op haar of hem zijn. Door de zwakkere relatie met de hulpverlener, krijgen persoonsdelen in het persoonssysteem die nog cult-loyaal zijn meer ruimte om naar voren te komen. Cult kan door een trigger van een vroeger trauma (b.v. een dader of juist iemand die op dat moment dit persoonsdeel kwam ‘redden’) een dergelijk cultdeel naar voren roepen. En dit cult-loyale persoonsdeel -na verkrachting of marteling – vervolgens een opdracht geven om bijvoorbeeld brand te stichten bij de behandelaar of iets in diens koffie of thee te doen. Als de opdracht een agressieve daad is die direct moet worden gepleegd, wordt er bovendien drugs toegediend die de agressie stimuleren en die helpen om cult-loyale persoonsdelen makkelijker naar voren te laten komen. De innerlijke motivatie van binnen die aan het groeien is om cult niet te gehoorzamen komt in het gedrang. Een enorm innerlijk conflict ontstaat. 

Als de cult-loyale persoonsdelen dit conflict voor dat moment winnen en er wordt een misdrijf gepleegd, is na afloop de kans groot dat het persoonsdeel dat het dagelijks leven doet, (bijna) nergens meer van weet, of zich zo schaamt, dat het moeilijk is naar het voorval te willen kijken. Tegelijk is dit terugblikken op wat er precies van binnen gebeurde, heel belangrijk. Meestal zijn bij deze opdrachten persoonsdelen betrokken die de behandelaar nog niet kent. Dit is dus een kans om deze delen ook te leren kennen en te betrekken bij het uitstapproces.

Naast het investeren in een goede behandelrelatie, is het ook belangrijk om goede afspraken te maken. Hoe helderder het hele persoonssysteem van de overlever weet waar de grenzen liggen van wat de hulpverlener nog aan kan, hoe groter de kans dat bij een cult-gestuurde aanvalsopdracht toch de gehechte delen en de delen die al bezig zijn met uitstappen uit cult, de strijd winnen. 

Wanneer een hulpvrager merkt dat de behandelaar er voor hem of haar wil zijn op de kritieke momenten, dan kan de hulpvrager met die hulp grote stappen maken in het niet meer gehoorzamen van het cultnetwerk. Echter, deze ongehoorzaamheid aan cult heeft voor de overlever een hoge prijs. Zo zullen er altijd extreme martelingen en vergeldingsacties plaatsvinden na het niet- gehoorzamen. Dit vraagt van de hulpvrager dat persoonsdelen snel(ler) achter elkaar grote keuzes moet maken voor vrijheid en verbinding met oprechte helpers, en tegen cult, omdat anders de represailles het herstel ‘inhalen’. En dit vraagt weer meer inzet van hulpverlener en andere mensen die om de overlever heen staan. Hele cruciale momenten dus, die een overlever nooit alleen aan kan en alleen aan kan met mensen die er echt willen zijn en blijven!

Ook als hulpverlener of partner van een overlever, is het heel belangrijk om dit proces samen met anderen te dragen, en samen met God. Wij zoeken daarom nog gepassioneerde, betrouwbare, volwassen volgelingen van Jezus die hierin hun steen(tje) bij willen dragen!

Als je wilt onderzoeken of dit iets is wat op jouw levensweg ligt, meld je dan aan via de contactpagina voor een informatieavond of minicursus. Voor het winnen van deze strijd in levens van kostbare mensen is een toegewijd en biddend ‘gideonsleger’ onmisbaar! Onze God is een God van recht en Hij zoekt verloren mensen – help je mee?

---

[1] Psalm 10 vers 3 t/m 6, Bijbel

[2] Bedoeld is: kwaadaardige mensen die God afwijzen