Een verhaal van hoop

Als kind was ik altijd op mijn hoede. Ik vertrouwde niemand en uit elke hoek kon er gevaar komen. Thuis was het onveilig. Er kwamen met regelmaat mannen om me te verkrachten in mijn kleine slaapkamer, maar vooral kwam mijn opa of oom me vaak ophalen om me naar cultbijeenkomsten te brengen en naar seksfeesten.
Ik leerde dieren en mensen offeren, ik leerde satan vereren en ik leerde overleven op bijna elk aspect van mijn leven. Ik splitste en kreeg tientallen persoonlijkheidsdelen. Delen die van binnen diep verstopt raakten en herinneringen vasthielden en delen die leerden het dagelijks leven te dragen, wat er ook gebeurde.
Doordat de cult vele marteltechnieken beheerst en mensen zoals ik in wil zetten op vele gebieden in de maatschappij, splitsten ze mij ook doelbewust en programmeerden delen om een specifieke taak uit te voeren. Zo waren er bijvoorbeeld delen die zelfmoord zouden gaan plegen, wanneer we specifieke herinneringen zouden gaan vertellen. Ik zat ingenieus in elkaar.
Tijdens het autorijden kon ik appen, bellen, mail lezen en voor mijn kinderen op de achterbank zorgen tegelijk. Op mijn werk werd ik duizendpoot genoemd en wist ik altijd elk detail dat noodzakelijk was zonder ook maar iets op te schrijven, totdat ik begon met verwerken. Andere persoonsdelen kwamen soms op momenten dat zij er eerder nooit waren, bijvoorbeeld tijdens het werk en dan was ik de draad kwijt, maar fouten maken was nooit een optie. Op fouten maken stond in de cult immense straf, dus deden we er alles aan dit te voorkomen. Hele boekwerken hebben we geschreven aan handleidingen, notities en informatie voor onszelf, zodat we alle informatie altijd bij de hand hadden en daarop hebben we jaren best goed gefunctioneerd. Tijdens de afgelopen jaren heb ik forse traumatherapie gehad, waarop ik samen met mijn psychologe en mijn omgeving elke herinnering die in de weg zat aan ben gegaan. De diepe schuld en schaamte gevoelens, de eenzaamheid en de pijn kwam op miljoenen manieren naar boven en moest allemaal gevoeld worden. Elk geprogrammeerd deel moest ontmanteld worden en zijn of haar nieuwe plek vinden. Het was knetterhard werken.

Nu jaren later, zijn delen begonnen te integreren. Stapje voor stapje word ik een heel persoon en begint er een nieuw proces van herstel en genezing. Triggers worden meer en meer voelbaar en zorgen ervoor dat herinneringen boven komen die verwerkt moeten worden. Langzaamaan begin ik echt te voelen, kan ik huilen, blij zijn en de heerlijke bloemengeur ruiken die de bloesem voortbrengt. Ik zie, voel en ruik details die nooit ruimte hebben gehad en ik begin met leven, echt leven!
Zonder Jeshua was dit proces onmogelijk geweest. Hij heeft het geleid en doet dit nog. Hij gaat Zijn weg met mij om weer heel te worden, wat ik 2 jaar geleden niet eens wilde. Hij heeft mijn leven in Zijn hand en ik mag getuigen dat er genezing en bevrijding bestaat, ook voor mensen die het diepste van de duisternis kennen en daarin gevangen zaten. Want dat was ik. Ik was gevangen, gebonden, gemarteld en ben bevrijd, maar hiervoor was hard werken nodig en onmetelijke volhardende liefde van de mensen om me heen.
Ik bid dat er vele mensen zullen opstaan, behandelaren en netwerkers, die net als de mensen in mijn omgeving willen en kunnen zeggen: Ik ben hier, ik ga niet weg en ik kies ervoor om je te blijven ondersteunen in je proces, wat er ook gebeurt, hoe vaak je ook terugvalt en hoe lang dat ook duurt! Deze mensen zijn hard nodig, zonder deze mensen had ik niet hier gezeten en had ik mijn verhaal hier niet kunnen vertellen!

Uit het leven

nl_NLDutch

De wereld van overlevers was totaal onbekend voor mij. Ik heb veel respect voor hun moed en doorzettingsvermogen als ik iets van hun bizarre ervaringen hoor. Wat kwetsbaar en bijzonder dat ze dat persoonlijk met mij willen delen! Ik vind het echt fijn dat we ons huis kunnen openstellen voor ontmoetingen.

Onvoorwaardelijk er zijn is de sleutel

Ik ben in mijn hart geraakt door het onrecht wat zo velen wordt aangedaan; ik wil gaan staan voor de waarheid en dat Gods gerechtigheid zal zegevieren.

Overlevers van SRM hebben nodig wat elk mens nodig heeft: oprechte liefde, een hart dat luistert zonder veroordeling en blijvende verbinding. Ook de diepst gelegen delen, die moesten moorden en verkrachten, durven dan te spreken. Hoeveel slachtoffers zullen loskomen uit hun levenslange slavernij als zij 10 van zulke vrienden krijgen?

Het is een voorrecht om voor overlevers, regelmatig en op belangrijke momenten, te bidden. En ook voor familie van hen als die nog in de cult zit. Dat is mijn bijdrage aan hun bevrijding en ik ervaar dat ik op deze manier Gods licht mag helpen laten schijnen op hun levens. Als christen neem ik zo mijn plaats in in Gods Koninkrijk en in de hemelse gewesten.

Wat een nieuwe, duistere wereld is er in 2020 voor me open gegaan. Te bizar om waar te zijn, totdat ik kritisch en open ging luisteren en lezen. Ik vind het inmiddels een voorrecht om therapeuten en overlevers te mogen ondersteunen, zodat het Licht van Jezus de diepe duisternis overwint.

Ik geef mijn handen om te helpen en mijn hart om lief te hebben.

Het is een voorrecht om een overlever mee mogen te maken. Maar het is een nog groter voorrecht om je bescheiden steentje te mogen bijdragen om de overlever te mogen ondersteunen om werkelijk te gaan leven.

Niemand kan het allemaal alleen.... daarom wil ik graag iets betekenen voor een ander. Mijn naam Tikva betekent HOOP ... en hoop is er voor iedereen!